در مصب رودخانه غرق نمائيم تا انگليسها نتوانند بفوريت كمك برسانند . اركان حرب آلمان اين پيشنهاد را قبول نكرد و بفكر نقشه ديگرى افتاد كه آبادان را بدون خرابى بدست بيآورند و در مقام استفاده از نفت ايران برآيند لكن چنين فرصتى ديگر بدست آلمانها نيفتاد فقط فرمانده عثمانى مقيم بصره كشتى اكباتان را در يك محل نامناسبى نصفه غرق كرد و دو هفته بعد از ورود انگليسها به آسانى بيرون كشيده شد اما چند نفر از سكنه محل توانستند لوله‌هاى نفط بين شوشتر و آبادان را خراب كنند و خسارت قابل توجهى بانگليسها وارد سازند . موقعى كه نيدرماير رئوف بيك را در بغداد ملاقات كرد به خوبى فهميد كه تركها خيال الحاق آذربايجان ايران را به عثمانى در سر ميپرورانند و اختلاف اساسى بين مقاصد آلمانيها و عثمانيها موجود مىباشد چه آلمانها انگلستان را دشمن عمده ميدانستند به عكس عثمانيها نسبت بروسيه كينه داشته و در باره انگلستان خصومتى در دل نميپروراندند همچنين آلمانها درصدد تشكيل اتحاد اسلام بودند كه بدانوسيله فشارى بهندوستان وارد آورند اما عثمانيها بفكر اتحاد ترك ( « ترك اجاقى » يعنى كانون ترك ) بوده و هدفشان خاورميانه و مركز شرق بود . آلمانها به عامل زمان اعتقاد داشتند در صورتى كه عثمانيها با بىصبرى تمام پيروزى سريعى را انتظار ميكشيدند . نيدرماير روز پنجم دسامبر 1914 باتفاق « كنستن » و « ويلهم پاشن » و « ياكوب » از اسلامبول حركت نمودند ستوان و اگنر كه با سى گارى براى حمل مهمات و نامه‌هائى از واسموس و « سوگماير » از حلب آمده بود به اين دسته ملحق شده و از طريق اسكندرون آنان را به حلب هدايت كرد نيدرماير در لباس عشايرى